مدیا کانورتر تک کور یا مدیا کانورتور سینگل کور که در مقیاس تک یونیت و دسکتاپ قابل ارائه است به عنوان دو طرفه یا سیمپلکس نیز شناخته میشود.
برای کاهش هزینهها، یا در جایی که محدودیتهایی در زمینه فیبرهای موجود وجود داشته باشد، ممکن است از تکنولوژی مالتی پلکس کردن بر پایه تفکیک طول موج (WDM) استفاده شود.
WDM از فرکانسهای جداگانه ارسال و دریافت برای برقراری ارتباط در یک فیبر تک رشته استفاده میکند. تکنولوژی WDM بر این واقعیت تأکید دارد که فیبرهای نوری میتوانند طول موجهای زیادی از نور را به طور همزمان و بدون رخ دادن تداخل بین هر یک از طول موجها حمل کنند. بنابراین، یک فیبر واحد میتواند چندین سیگنال یا کانال طول موج مختلف را به صورت همزمان حمل کند.
سیستمهای WDM به الگوهای طول موجهای مختلف مالتی پلکس طول موج غیرمتراکم (CWDM) و مالتی پلکس طول موج متراکم (DWDM) تقسیم میشوند.
چنانچه در مورد بیشتر مدیا کانورترها صادق است، مدیا کانورترهای WDM داده را به جای دو فیبر (داپلکس) از طریق یک رشته فیبر سینگل مود سیمپلکس= ارسال و دریافت میکنند. این فناوری همچنین به عنوان دو طرفه نیز شناخته میشود. مدیا کانورتور تک کر معمولا برای مسافتهای طولانیتر است و از فیبر سینگل مود استفاده میکند.
این کار ممکن است برای بهینه کردن دادهها در یک کابل فیبر نوری، افزایش ظرفیت دادهها فراتر از توان فعلی کابل دارای مدارهای دوپلکس یا برای پیکربندی مجدد کابلی که کمی آسیب دیده است صورت گیرد تا دادههای مورد نیاز بر فیبرهای کمتری مدیریت شوند.
انواع مدیا کانورتور سینگل کور برای انتقال دادهها به فیبر سینگل مود نیاز دارد.
هنگامی که از یک فیبر تک رشته که با نام سیمپلکس یا دو طرفه نیز شناخته میشود استفاده قرار میشود، برای تبدیل فیبر به یک جفت دستگاه، که از آنها به عنوان مدلهای “بالا / پایین” یاد میشود، نیاز است.
اکثر اتصالات انجام شده برای فیبر سینگل مود یا مالتی مود از نوع “کانکتور دوگانه” یا “فیبر دوگانه” هستند که در آنها یک اتصال فیبری برای انتقال و فیبر دیگر برای دریافت استفاده میشود. اینها به لحاظ فیزیکی “به صورت ضربدری” قرار میگیرند تا لینکهای انتقال / دریافت را با هم سازگار کنند.
بنابراین به یاد داشته باشید، اگر از فیبر تک رشته و مدیاکانورتر تک کور استفاده میکنید، هنگام اتصال دستگاههای فیبری، شما به سمت “بالا” و سمت “پایین” نیاز خواهید داشت.